Wachten

Ik zal tijdens mijn metingen een nieuwe meetopstelling moeten gebruiken. Toen ik begon met afstuderen (1 augustus) zou de opstelling eind september op het lab staan. Dat werd eind september uitgesteld naar eind oktober en eind oktober naar begin december.
In de tweede week van december zou de opstelling toch echt bezorgd worden. T en ik hebben toen het lab opgeruimd en plaats gemaakt voor de langverwachte opstelling. Maar in de eerste helft van de week werd de levering al uitgesteld naar de tweede helft van de week. Uiteraard werd ook in de tweede helft van de week de opstelling niet geleverd. Er werd ons verzekerd dat de levering echt voor de kerst zou zijn.
Deze week was spannend. Het was 90 % zeker maar toch geen opstelling op woensdag. Ook niet donderdag. Vanochtend rekende ik er voor de zekerheid niet op, maar het is toch gebeurd: er staat nu een opstelling!

Begeleiding

Begeleiders zijn erg belangrijk gedurende een afstudeerproject. Ik ken legio afstudeerders waarbij het afstudeertraject een lijdensweg werd omdat ze het niet konden vinden met hun begeleiding. Ikzelf kan het gelukkig prima vinden met mijn begeleiding.
Ik heb op papier en in de praktijk vrij veel begeleiders: er zijn in totaal 6 personen die zich met mijn begeleiding, project en beoordeling bemoeien. Gelukkig zijn ze niet allemaal even belangrijk anders zou het op één lijn krijgen van al die mensen al een afstudeerproject op zich zijn. Ik heb in het dagelijkse werk met 2 begeleiders het meest te maken. Het wordt tijd ze eens voor te stellen.

De belangrijkste is H: man, universitair docent maar doet liever onderzoek, vol ideeen en suggesties. Overleggen met H moet je leren. In een overleg komt er zo'n stroom informatie over dingen die je mogelijk zou kunnen gaan doen, dat het nog wel eens lastig is om alles te volgen of uit te zoeken wat nu echt belangrijk is en wat meer als extra'tje bedoeld is. Als je dat eenmaal onder de knie hebt (het heeft mij wel wat tijd gekost) is hij erg waardevol als begeleider. Hij weet zo veel dat hij voor elk inhoudelijk probleem wel een oplossingssuggestie heeft. Nadeel is wel dat hij bij elk antwoord en resultaat direct ook nieuwe vragen kan bedenken. Onderzoek is nooit af. Het is een eigenschap die veel begeleiders hebben. Voor je het weet ben je bezig met dingen die niet bij je onderzoek horen met alle vertraging van dien.
Gelukkig heb ik ook T: vrouw, jong, aio, kritisch, ambitieus. T is vastbesloten om zich niet te laten remmen door haar vrouw zijn, ze wil het tot hoogleraar schoppen. Ik verwacht zeker dat ze daar ooit komt. T is een stuk gestructureerder dan H en dat is voor mij wel erg prettig. Ze zorgt ervoor dat ik niet verdwaal in de suggesties van H en houdt een schuin oog op mijn planning. Ook zij heeft moeten leren overleggen met H en kan zich dus goed verplaatsen in mijn positie. Uiteraard houdt T bij hoe het met mijn opdracht gaat, maar daarnaast houdt ze ook bij hoe het met mij gaat: of ik het allemaal nog wel leuk vind en zie zitten. Niet alleen mijn opdracht, maar ook over het hoe en wat van na mijn afstuderen.

Binnenkort gaat mijn afstuderen de fase van het meten in, dan zal ik waarschijnlijk heel wat uren met vooral T doorbrengen in het lab (H heeft niet zo veel tijd om werkelijk in het lab te staan). Meten wordt leuk en spannend, ik hoop jullie er snel verslag van te kunnen doen.

project etentje

Niet dat ik binnenkort al kan afstuderen, maar er wordt al wel gesproken over het hoe en wat van een mogelijk promotietraject. Mijn begeleider heeft zijn zinnen gezet op een potje geld waaruit aio's gefinancierd kunnen worden en onderzoekslijnen kunnen worden opgezet. Daarvoor moet alleen wel een projectvoorstel op papier komen. Als er geld uit dat potje komt, wordt ik op dat project gezet, dus ik heb ook een stem in wat er allemaal in dat projectvoorstel komt te staan. Naast mijn begeleider gaat er nog een wetenschapper/arts bij het project betrokken worden, dat maakt 3 personen betrokken bij het nog op te zetten project.

Ik ben vooral erg nieuwsgierig naar hoe dat nu eigenlijk werkt in de wetenschappelijke wereld: een project bedenken. Kennelijk werkt dat met brainstormen tijdens een etentje: in een leuk restaurantje zitten tegenover mij mijn begeleider en mijn toekomstige mede-begeleider. Een berg kennis, contacten, namen, technieken en meer ideeen dan ooit uitgevoerd kunnen worden. Er wordt op mij geproost want ik moet voor dit project behouden blijven en uiteindelijk 4 jaar hieraan besteden.
Tijdens het eten gaat er zoveel kennis en ideeen de tafel over dat ik oren en geheugencellen tekort kom om alles in mij op te nemen. 's Avonds thuis eerst maar even met een rozig hoofd van het (goede) eten alles wat ik me nog kan herinneren op papier krabbelen en de volgende dag heb ik geprobeerd een eerste concept projectvoorstel op papier te zetten. Dat zal dan door de anderen bijgeschaafd worden tot iets wat aan de geldschieter voorgelegd worden.
In de huidige planning weet ik voor de kerst of dit project doorgaat. Dan volgt uiteraard meer nieuws.

De koffiepauze

Belangrijke momenten van een dag op de vakgroep zijn de koffiepauzes. Zoals bij veel groepen gebruikelijk is, hebben wij 2 koffiepauzes per dag, ongeveer op vaste tijdstippen. De koffiepauze begint met een steeds groter wordende groep in de rij voor de koffieautomaat. Af en toe wordt er nog geklaagd over de kwaliteit van de koffie die eruit komt, maar de meesten hebben er vrede mee. Vervolgens verzamelt de groep zich in de koffiehoek. Die bestaat uit een tweetal metalen banken, vergelijkbaar met het soort buitenbanken wat je nog wel eens in openbare ruimtes treft; ze zijn koud, hard en eigenlijk niet heel geschikt om lang op te zitten. Verder staat er een wisselend aantal losse stoelen en een klein tafeltje.
De exacte opkomst bij de koffiepauze is lastig te schatten, maar er is wel een aantal vaste klanten waar de afstudeerders een flink deel van uitmaken.

Gesprekken tijdens te koffiepauze gaan over van alles en nog wat. Het kan onderwijs zijn: docenten klagen over het wiskunde-niveau van de eerste jaars studenten of over de organisatie van de verschillende opleidingen. Ook de actualiteit is de laatste tijd een gespreksonderwerp, van kredietcrisis tot electronisch patientendossier. Een erg geliefd onderwerp voor de mannen is toch vooral voetbal, of een willekeurige andere sport buiten het seizoen. De dames hebben zo nu en dan ook hun inbreng, een voetbalwedstrijd op tv kan aanleiding zijn voor het bakken van taart, wat de opkomst tijdens de koffiepauze een behoorlijke boost kan geven.

Maar eigenlijk is het einde van de koffiepauze vooral bijzonder. Tegen de tijd dat iedereen zijn koffie zo'n beetje op heeft staat er een willekeurige persoon op en dat is het teken voor de rest om ook op te staan en weer aan het werk te gaan. Wie de eerste persoon is en wanneer hij/zij opstaat is elke keer weer anders, maar het teken is niet te missen. Binnen een paar tellen zijn de koffiemokken omgespoeld, de bureaus weer ingenomen en is iedereen weer hard aan het werk.

Motto

Een wijsheid om te onthouden tijdens het werken met Matlab of een andere programmeer/analyse tool:

"Twijfel nooit aan jezelf, twijfel altijd aan je code"