Plannen maken is makkelijk. Plannen uitvoeren een stuk moeilijker. Of soms niet eens zozeer moeilijker, maar wel tijdrovender. Sinds mijn vorige berichtje hier, ben ik bezig geweest met de voorbereiding van de uitvoer van alle plannen: zorgen dat de apparatuur werkt, wachten tot nieuw apparatuur binnen is, pilot metingen, protocol bijschaven en klaarmaken voor beoordeling voor de medisch-ethische toetsingscommissie. Die laatsten moeten bekijken of het redelijk is waar ik mijn proefpersonen aan bloot wil stellen. (niet dat ik iets gevaarlijks ga doen, maar omwille van de zorgvuldigheid moet het toch bekeken worden).
Dat hele proces duurt lang, 3 maanden sinds de eerste plannen. En het gaat nog wel minimaal een maand duren voor ik echt aan de gang ga met metingen. Onderzoek doen kan een tijdrovende bezigheid zijn.
maandag 24 januari 2011
zaterdag 30 oktober 2010
Plannen
Voor veel dingen geldt dat plannen maken en de voorpret bijna leuker dan de daadwerkelijke uitvoer, vakantie-voorpret of het 100 keer luisteren van de laatste CD voor je de band live gaat zien. Onderzoek doen blijkt geen uitzondering.
Na een serie testmetingen die niet echt goede resultaten gaven, wist ik niet zo goed welke kant ik nu het beste op kon gaan. Doorgaan met testmetingen in de hoop dat het wel zou lukken maar met het risico een boel tijd te verspillen aan iets wat geen nieuwe informatie oplevert? Of een nieuwe weg inslaan, maar welke dan? Op zo'n moment blijkt het grote belang van goede begeleiders die signaleren dat je ergens een beetje mee worstelt en je twijfels serieus nemen. Gelukkig hebben zij dan juist veel ideeën die mij weer een eind op weg hebben geholpen.
Inmiddels zijn de ideeën van mijn begeleiders wat aan het bezinken en krijg ik ook zelf weer meer inspiratie. Aan ideeën geen gebrek meer. Dan begint misschien wel het leukste deel van onderzoek doen. Niet gehinderd door technische obstakels of lastig te interpreteren verschillen tussen proefpersonen, ben ik vrij om dingen te denken als: "als DIT gaat werken, ben ik de eerste die dit op die manier gemeten heeft!" en "met de resultaten van deze studie kan ik wel 3 papers schrijven! dat is de helft van mijn proefschrift!"
In mijn hoofd klopt het allemaal al... nu de praktijk nog!
Na een serie testmetingen die niet echt goede resultaten gaven, wist ik niet zo goed welke kant ik nu het beste op kon gaan. Doorgaan met testmetingen in de hoop dat het wel zou lukken maar met het risico een boel tijd te verspillen aan iets wat geen nieuwe informatie oplevert? Of een nieuwe weg inslaan, maar welke dan? Op zo'n moment blijkt het grote belang van goede begeleiders die signaleren dat je ergens een beetje mee worstelt en je twijfels serieus nemen. Gelukkig hebben zij dan juist veel ideeën die mij weer een eind op weg hebben geholpen.
Inmiddels zijn de ideeën van mijn begeleiders wat aan het bezinken en krijg ik ook zelf weer meer inspiratie. Aan ideeën geen gebrek meer. Dan begint misschien wel het leukste deel van onderzoek doen. Niet gehinderd door technische obstakels of lastig te interpreteren verschillen tussen proefpersonen, ben ik vrij om dingen te denken als: "als DIT gaat werken, ben ik de eerste die dit op die manier gemeten heeft!" en "met de resultaten van deze studie kan ik wel 3 papers schrijven! dat is de helft van mijn proefschrift!"
In mijn hoofd klopt het allemaal al... nu de praktijk nog!
maandag 13 september 2010
Beweging voor wetenschappers
Wetenschap is alles behalve een zittend beroep.
Mijn kantoor is in gebouw A, mijn meetopstelling is in gebouw B. Als ik van mijn kantoor naar mijn opstelling wil moet ik in gebouw A de gang uitlopen en de overdekte brug naar gebouw B oversteken. Ik bevind mij dan aan de áchterkant van gebouw B, 1 verdieping onder het lab.
Voor ik echter het lab open kan maken moet ik eerst mijn sleutel activeren. Aan de vóórkant van gebouw B. 2 lange gangen door, trap af, sleutel activeren, trap weer op, 2 lange gangen door, en nog een trap op om uiteindelijk bij het lab te komen.
Nu kan ik mijn opstelling opstarten, de meting voorbereiden en even op adem komen.
Mijn kantoor is in gebouw A, mijn meetopstelling is in gebouw B. Als ik van mijn kantoor naar mijn opstelling wil moet ik in gebouw A de gang uitlopen en de overdekte brug naar gebouw B oversteken. Ik bevind mij dan aan de áchterkant van gebouw B, 1 verdieping onder het lab.
Voor ik echter het lab open kan maken moet ik eerst mijn sleutel activeren. Aan de vóórkant van gebouw B. 2 lange gangen door, trap af, sleutel activeren, trap weer op, 2 lange gangen door, en nog een trap op om uiteindelijk bij het lab te komen.
Nu kan ik mijn opstelling opstarten, de meting voorbereiden en even op adem komen.
woensdag 4 augustus 2010
Vakantie!
De laatste werkdag voor de vakantie:
- verslagje sturen van mijn bezigheden tijdens de vakantie van mijn begeleider (nog best wat gedaan zo de laatste weken)
- stapels papier weg gooien (ruimt lekker op)
- bureau leegruimen (kan de schoonmaak er eindelijk eens bij)
- koffiemok echt grondig afwassen (dat is nodig ook)
- out of office reply instellen (laatste handeling voor vertrek)
- deur dicht trekken en 3 weken lang niet meer nadenken over signalen, meetinstrumenten, figuren, matlab, studenten en onderzoek (heerlijk)
donderdag 29 juli 2010
Data-analyse
Ik begon al aan mijzelf te twijfelen, maar vanochtend concludeerde ik dat het toch niet alleen aan mij lag. Er klopt iets niet aan mijn data-analyse: ik doe twee keer hetzelfde en krijg twee verschillende plaatjes. Dat kan natuurlijk niet.
Ik weet nog steeds niet wat er mis gaat, maar het was voor mij wel een geruststelling dat mijn begeleider ook 2 uur met een groot vraagteken op zijn hoofd mee zat te puzzelen. We zijn er nog niet uit, maar het was wel eens leuk om niet na een halve blik te horen "oh ja, maar dat komt door die komma en die punt".
Update 30-7-2010
Ik heb de fout gevonden! en met twee regels code aanpassen zijn de resultaten helemaal goed! Wat een motivatie-boost :-)
Ik weet nog steeds niet wat er mis gaat, maar het was voor mij wel een geruststelling dat mijn begeleider ook 2 uur met een groot vraagteken op zijn hoofd mee zat te puzzelen. We zijn er nog niet uit, maar het was wel eens leuk om niet na een halve blik te horen "oh ja, maar dat komt door die komma en die punt".
Update 30-7-2010
Ik heb de fout gevonden! en met twee regels code aanpassen zijn de resultaten helemaal goed! Wat een motivatie-boost :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)